هرچه از خاک سرودم، به سماعم نکشاند

بوی کافور گرفتم نفحاتی بفرست

با توام عشق!گلابانه حیاتی بفرست

هرچه از خاک سرودم، به سماعم نکشاند

هم از افلاک برایم کلماتی بفرست

هم اگر شاخه‌نباتانه غزل‌هایم نیست

دل‌خوشی‌های مرا حبِّ نباتی بفرست

هم برای منِ خود رفته به غرقابه‌ی و هم 

خیلِ در چاهِ من افتاده، نجاتی بفرست

ذات و ذرات من ای دشت! عطش‌زاده‌ی توست

نیل اگر هم عطشم نیست، فراتی بفرست

شوقم از مصلحتت، موهبتی خواستن است

لایق نور نبودم، ظلماتی بفرست

در غزل قافیه تا هست، تمنا باقی‌ست

تا از این بیش نخواهم، صلواتی بفرست

/ 0 نظر / 64 بازدید